Van Gogh: Sonsuzluğun Kapısında Nasıl Bir Film?

Adından da anlaşılacağı gibi Van Gogh’un hayatını konu alan bu yapım hakkında birkaç fikrimi anlatmak isterim. Filmi 3’e ayırarak genel bir anlatım yapmayı hedefliyorum.

1- Hikaye Akışı

Bence filmin en sırıtan yeri konu anlatımı. Van Gogh gibi dev bir sanatçıyı anlatmak kolay değil lakin konu akışı kendini kötü anlamda dışarı vuruyor. Film izleyiciye Van Gogh’un anlaşılması zor düşünce yapısını anlatmayı hedeflemiş fakat bunu tam olarak nasıl yapacağı konusunda kararsız kalınmış diyebilirim. Van Gogh gibi bir ismi anlatırken yüksek düzeyde betimlemeler kullanılabilirdi fakat film de oldukça düşük seviyede anlatım olduğunu düşünüyorum. Yani üstünde daha fazla durulması gereken kısımların amaçsızca kırpıldığı bariz orta da. Genel izleyici için takip etmesi rahat lakin derin bir anlatım üzerinde düşünülmemiş. Konuyu sakin ve yalın bir şekilde anlatılabilirdi.

İnsanların Van Gogh gibi anlaşılması zor bir sanatçının uzun süreli anlatılmasına karşı çıkacaklarını sanmıyorum. Sonuçta Sana her kişide farklı anlaşılan bir kavramdır.

Nur Bilge Ceylan’ın yaptığı gibi bazı sahnelerin yüksek orandan uzun olması ve kameranın olduğu yerde sabit bir şekilde durarak izleyicinin aklında farklı düşüncelerin doğması gibi teknikler kullanılabilirdi. Yani sonuçta Van Gogh dan bahsediyoruz.

2- Renk Akışı

Filmin sanat yönetmeni oldukça başarılı bir iş ortaya çıkarmış. Renklerin duygu aktarımı ile birleşmesi muazzam bir görsel şölen sunuyor.

Sarı ağırlıklı tonlar filme hakim olmuş. Sarı rengi insan üzerinde mutluluk ve iyimserlik gibi duyguları çağrıştırması ile bilinir. Zaten rengin hakim olduğu sahnelerde de bu net bir şekilde kendini gösteriyor.

Çizilen her tablo da hakim olan ana renk sanatçının o an ki ruh halini anlatmakta kullanılmış. Bazı filmlerde gereksiz kullanımlar kendini gösterebiliyor lakin Vang Gogh filminde bütün sahnelere kararında renk geçişleri hakim olmuş.

Örnek olarak;

Sarı

ve Mavi

3- Çekim Teknikleri

Duyguyu en üst düzeyde anlatmak amacıyla yakın ve aşırı yakın planlar filme hakim olmuş. Fakat gerektiği gibi genel planlar ile filmin geçtiği ortamlar oldukça iyi anlatılmış.

Aşırı Yakın Plan Örnek

Genel Plan Örnek

İzleyicinin duygu aktarımını hızlandırmak için genel planlar oldukça önemli bir yer kaplar yakın planlar ile de duygu aktarımı sağlamlaştırılır.

Lakin Yakın planlar bazen amaçsız yere kullanılmış. Bu durumu birkaç filmde daha gördüm diyebilirim yönetmenler kendi imzalarını belli eder gibi belirli bir formül üzerinden çok fazla duruyor ve buna da sanat adı altına alıyorlar.

Bence bu durum artık bozulmalı sadece imza niyetine yönetmenlerin daha kaliteli anlatım yapacakları sahneleri bu nedenden dolayı heba etmeleri içimi acıtan birkaç etmenden.

Film genel olarak iyi lakin kusurları da yok değil.